အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂတ္
အတိတ္၊ ပစၥဳပၸန္၊ အနာဂတ္တည္းဟူေသာ ကာလသံုးပါးသည္
လူသားတိုင္းတြင္ရွိသည္။ သက္၇ွိကမၻာထဲသို႕ သက္ဆင္းမိျပီဆိုသည့္
လူသားတစ္ဦး၌ ထိုကာလသံုးပါးသည္ အလိုအေလ်ာက္ပင္ ျဖစ္ထြန္းသည္။
ကၽြန္မထံတြင္လည္း ျပီးဆံုးခဲ့ေသာ အတိတ္ရွိျပီး လက္၇ွိရွင္သန္ေနေသာ
ပစၥဳပၸန္ကာလရွိသည့္အျပင္ ေမွ်ာ္မွန္းေနေသာ အနာဂတ္လည္း ရွိေပသည္။ ကမၻာေပၚရွိ
အရာရာတိုင္းသည္ ကာလသံုးပါးစလံုး ပိုင္ဆိုင္ၾကသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္။
လူသည္ လူႏွင့္ဆိုင္ေသာ ကာလသံုးပါးကိုပိုင္ဆိုင္သလို သစ္ပင္သည္္လည္း
သူႏွင့္ဆိုင္ေသာ ကာလသံုးပါးကိုပိုင္ဆိုင္သည္။ အတိတ္တြင္ သူသည္
သစ္ေစ့ေလးတစ္ေစ႕ျဖစ္ေသာ္လည္း ပစၥဳပၸန္တြင္ သစ္ပင္တစ္ပင္ အျဖစ္ရပ္တည္ေနသည္။
အနာဂတ္တြင္မူ သူသည္ စားပြဲတစ္လံုး ျဖစ္ႏိုင္သလို ကုလားထိုင္တစ္လံုးလည္း
ျဖစ္ႏိုသည္။ ပန္းပုရုပ္လည္းျဖစ္ႏိုင္သလို မီးေလာင္ကၽြမ္းကာ
ျပာမႈန္အျဖစ္သို႕လည္း ေရာက္ရွိႏိုင္သည္။ လူကဲ့သို႕ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္
ပံုေဖၚႏိုင္ခြင့္မရွိေသာ္လည္း သက္မဲ့မ်ားတြင္ ကာလသံုးပါးရွိသည္သာ။
