ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ သစ္ပင္တစ္ပင္ ေကာင္းကင္တစ္ခုေအာက္ အတူရွိခဲ့ဖူးပါသည္။။။

“ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ အတြက္”

ေဟာ့ဒီ႕ေနရာေလးက သဲမြမြေလးေတြနဲ႕ ဖံုးအုပ္ခံထားရတဲ့ ေျမျပင္။ ေဟာ့ဟိုေနရာေလးမွာက ပုရြက္ဆိတ္ေလးေတြ အံုဖြဲ႕လို႕ တက္ညီလက္ညီ လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကတာ။ အသိုက္ဆီ ေလွ်ာက္လိုက္၊ အစာရွာလိုက္နဲ႕ေလ။
ေဟာ့ဒီမွာက ကၽြန္ေတာ္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆိုတဲ့ သစ္ပင္။ ကၽြန္ေတာ့္လက္ေတြမွာက လူၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္မေလာက္ရွည္တဲ့ အဆူးေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္။ အဆူး တိုတိုေလးေတြလည္း ရွိတာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အရြက္ေတြက ရွည္လ်ားလ်ားေတြ။ ကေလးတခ်ိဳ႕ေျပာၾကတာေတာ့ ဘာတဲ့။ စိန္ပန္းပင္ရဲ႕ အရြက္လိုပဲ။ က်စ္ဆံျမီးက်စ္ေဆာ့လို႕ရသတဲ့။

မိန္းမရိုင္းအတြက္ က်ိန္စာ

အပိုင္း(၁)

“ေတာင္းပန္ပါတယ္ မသိပါေစနဲ႕ဘုရားဘုရား……မသိပါေစနဲ႕….သားငယ္ကို မမွတ္မိပါေစနဲ႕”

စိတ္တြင္းမွ တိုင္တည္ရင္း သားႏွင့္ ထိုသူရွိရာကို ခိုးၾကည့္မိျပန္သည္။ ထိုသူ ဒီေနရာကို ဘယ္လိုေရာက္လာလဲ သူမ မသိပါ။ ဒီခ်ိန္ဆို ထိုသူ ေထာင္ထဲမွာပဲ ရွိေနရမွာ မဟုတ္ဘူးလား။ ဘယ္လိုျဖစ္လို႕ ဒီေနရာကို ေရာက္လာပါလိမ့္။ ကိုယ္က အမွားလုပ္ထားသူဆိုေတာ့လည္း ထြက္မေတြ႕ရဲ။

ေသြးက စကားေျပာသည္ထင့္။ မေတြ႕တာ သံုးႏွစ္ေက်ာ္ေလးႏွစ္နီးပါးၾကာျမင့္ျပီျဖစ္သည့္ ထိုသူအား သားငယ္က မမွတ္မိေသာ္လည္း စကားေျပာရင္း ရယ္ေမာေနသည္မွာ မေၾကာက္မရြံံ႕သည့္ဟန္။ ခုမွေတြ႕သည့္ သူစိမ္းတစ္ေယာက္ဟု မထင္မွတ္ေလဟန္။

“သားနာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲကြ”

ဘုရားေရ။ ထိုသူ႕ေမးခြန္းသံ ၾကားလိုက္စဥ္တြင္ ရင္ဝယ္ တဒိန္းဒိန္းႏွင့္ေသြးခုန္ႏႈန္းတို႕ ျမန္လာေခ်ျပီ။ သားရယ္ မေျပာပါနဲ႕လား။ အိမ္ထဲကို အျမန္ဝင္ခဲ့ပါ။ အျမန္လာခဲ့ပါသားရယ္။

“သားနာမည္ ျပည့္စံုေအာင္ပါ”

ဘုရား။ ထိုသူ သိသြားမလား သားအေၾကာင္းကို။ အို …နာမည္ေလးေလာက္နဲ႕ေတာ့ မသိႏိုင္ပါဘူး။ သူမေတြးရင္း စိတ္ေျဖလိုက္သည္။

“သားက ေက်ာင္းေကာ တက္ေနျပီလားကြ”

“ဟုတ္ သား သူငယ္တန္းတက္ေနတာပါ”

သားငယ္ ဘာ့ေၾကာင့္ ထိုသူ႕အနားဆက္ေနေနတာလဲ။ သူမ သားငယ္ကို ေအာ္ေခၚခ်င္လွသည္။ အိမ္ထဲဝင္ဖို႕။ သို႕ေသာ္ မေခၚရဲ။ သူမအသံကို ထိုသူ မွတ္မိသြားမွာစိုးေသာေၾကာင့္ မေခၚရဲ။

အို..သားငယ္ကို ခ်ီလိုက္ျပန္ျပီ။ သားငယ္ မရုန္း။ မရုန္းပါ့လား။ ေတာ္ရံုတန္ရံု ခင္မင္သူမ်ိဳးဆိုလွ်င္ အခ်ီမခံေသာ သားငယ္ ထိုသူ႕ လက္ေပၚမွာ ျပံဳးလို႔ေမာ္လို႕ပါ့လား။ ကိုေဝ ျပန္မလာခင္ အျမန္ထြက္သြားပါေစ။ ဒီခ်ိန္မွေတာ့ ဘုရားကို တိုင္တည္ရန္သာရွိေတာ့သည္။ ကိုေဝ ျပန္မလာခင္အျမန္ထြက္သြားပါေစဟုသာ။

“သားက သူငယ္တန္းတက္ေနျပီဆိုေတာ့ အသက္က ငါးႏွစ္ျပည့္ျပီးျပီေပါ့ကြ”

“ဟုတ္ သားအသက္က ငါးႏွစ္ျပည့္ျပီးျပီလို႕ ေမေမက ေျပာတာပဲ”

“ဟုတ္လား..အင္း ဦးဦးသားလည္း သားနဲ႕ ရြယ္တူပဲကြ”

“ဦးဦးနဲ႕ ပါမလာဘူးလားဟင္”

ထိုသူ အေဝးသို႕ ေငးရင္းေျပာလိုက္သည့္စကားက သူမ နားသို႕ ဗံုးတစ္လံုးေပါက္သည့္ႏွယ္။