သီခ်င္းကို ကိုင္စြဲ၍အရာအားလံုးကို ရင္ဆိုင္ႏုိင္ပါသည္။ သံစဥ္တို႕သည္
အားအင္တို႕ ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္ဆည္းေပး၍ အရာရာအား ရင္ဆိုင္ႏိုင္မႈရွိေစရန္
ကၽြန္ေတာ့္အား တီးတိုးအင္အားေပးေနသည္။ ဟုတ္၏ သီခ်င္းရွိလွ်င္
သူအနားတြင္ရွိသကဲ့သို သီခ်င္းႏွင့္ သူ႔အားထပ္တူျပဳကာ ကၽြန္ေတာ့္
စိတ္တို႕သည္ လန္းဆန္းဖ်တ္လတ္ေနပါသည္။ ယခု ကၽြန္ေတာ္
သီခ်င္းနားေထာင္ေနပါသည္။ ထိုသီခ်င္းတြင္ သူ႕အတြက္ သီးသန္႕ဖြဲ႕ဆိုေသာ
ဂုဏ္ရည္တို႕ပါဝင္သလို သူ႕အတြက္သီးသန္႕ ေပးအပ္ထားေသာ ေမတၱာတို႕ ပါဝင္ေၾကာင္း
သူသိပါေစ။
Saturday, 29 December 2012
Wednesday, 26 December 2012
ေရထဲက လရိပ္
အရိပ္လိုျမင္ေနမိတဲ့ စိတ္အစဥ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ခြင့္ေပးပါ
ငါ မလြမ္းခ်င္ဘူး
ခံစားမႈတစ္ခုကို ျပိဳင္တူဆုပ္ကိုင္မိတဲ့ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား
ပဝါပါးတစ္ခုျခားထားမွန္း နားလည္တယ္
ျပိဳင္တူ မဖြင့္ရဲတဲ့ ဒီပဝါပါးေအာက္မွာ
အခ်စ္ရဲ႕ သိပ္သည္းမႈေတြဟာ တစတစၾကီးျမတ္
မွိန္ေဖ်ာ့လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းသံေယာဇဥ္ေတြကို
မ်က္ႏွာလြဲမိခဲ့ၾကတယ္
ငါ မလြမ္းခ်င္ဘူး
ခံစားမႈတစ္ခုကို ျပိဳင္တူဆုပ္ကိုင္မိတဲ့ ငါတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား
ပဝါပါးတစ္ခုျခားထားမွန္း နားလည္တယ္
ျပိဳင္တူ မဖြင့္ရဲတဲ့ ဒီပဝါပါးေအာက္မွာ
အခ်စ္ရဲ႕ သိပ္သည္းမႈေတြဟာ တစတစၾကီးျမတ္
မွိန္ေဖ်ာ့လာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းသံေယာဇဥ္ေတြကို
မ်က္ႏွာလြဲမိခဲ့ၾကတယ္
Saturday, 22 December 2012
Friday, 21 December 2012
ေတြ႔ဆံုခြင့္
လြမ္း ဆိုတဲ့ စကားလံုးဟာ
ကိုယ္နဲ႕ မတိုက္ဆိုင္ပါပဲနဲ႕
ခဏခဏ လာခလုတ္တိုက္တယ္
မသိလိုက္မသိဘာသာနဲ႕
လြမ္းေနမိတဲ့သူ
ကိုယ့္ႏွလံုးသားက သိသူ..
Thursday, 20 December 2012
တစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ အသိေပးပါ
တကယ္ပ်က္ေလမလား ကမၻာ
အရိပ္အေယာင္ေလာက္ေတာ့အသိေပးပါ
တကယ္သာ ပ်က္မယ္ဆိုရင္
ဖြင့္မေျပာရေသးတဲ့ စကားတခ်ိဳ႕ အံထုတ္ခ်င္မိရဲ႕
နင့္သိပ္ေနတဲ့စကားတို႕ အံထုတ္ခ်င္မိရဲ႕
အသိေပးပါ ကမၻာ
တကယ္ပ်က္မလား။
Wednesday, 19 December 2012
ႏွင္းဝွက္တဲ့ေဆာင္း
တစတစလင္းလက္လာတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ ႏွင္းစေလးဟာ အရည္အျဖစ္ကေန
အခိုးအေငြ႕အျဖစ္လူးလြန္႕လို႕သြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္႕ရင္မွာလိႈင္းထန္တယ္။
စြယ္ေတာ္ရြက္ပမာ မခြဲမခြါရွိခဲ့ျခင္းဟာ သူ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတာကို
ၾကည့္ဖို႕မဟုတ္ဘူးေလ။ ခုေတာ့ ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် သူေပ်ာက္ကြယ္သြားတာကို
ၾကည့္ေနခဲ့ရတယ္။
သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ မနက္ခင္းတိုင္းမွာ မိသားစုေတြ ဝိုင္းဖြဲ႕ေနတဲ့ မီးပံုပြဲေတြရွိတယ္။ ဂစ္တာမလိုဘူး။ သီခ်င္းမလိုဘူး။ လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ေလွ်ာက္ျပဖို႕မလိုသလို ေပၚပင္အဝတ္အစားေတြမလိုဘူး။
သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ မနက္ခင္းတိုင္းမွာ မိသားစုေတြ ဝိုင္းဖြဲ႕ေနတဲ့ မီးပံုပြဲေတြရွိတယ္။ ဂစ္တာမလိုဘူး။ သီခ်င္းမလိုဘူး။ လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ေလွ်ာက္ျပဖို႕မလိုသလို ေပၚပင္အဝတ္အစားေတြမလိုဘူး။
မတူညီေသာ လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ား
“မင္းကြာ ဂရန္ေဖါက္ျပီးသားအိမ္ကို အေရာင္းအဝယ္လုပ္ျပီး
နာမည္ေျပာင္းတာလား အလြယ္ေလးရယ္ ပိုက္ဆံကလည္း သိပ္အမ်ားၾကီးမကုန္ဘူး
လုပ္တတ္ရင္လြယ္တယ္ကြ”
ခါးသက္သက္ဝယ္ အဆိမ့္အရသာေလးႏွင့္ အရသာခံေသာက္ရသည့္ က်ဆိမ့္ကို အရသာခံေသာက္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္လက္သည္ တုန္႕ခနဲ ျဖစ္သြားေခ်သည္။ ၾကားေနရသည့္ စကားတို႕ကို အေသအခ်ာၾကားရန္ အာရံုစူးစိုက္ရင္း နားေထာင္လိုက္မိ၏။ ဘာ့လို႕ဆို မိန္းမ၏ အေမ့ထံမွ အေမြရေသာ အိမ္ေလးကို နာမည္မေျပာင္းရေသးဘူး မဟုတ္လား။ သိသင့္သိထုိက္တာေလးေတြ သိရႏိုင္သည္ဟူသည့္အေတြးႏွင့္ နားစြင့္မိျခင္းပင္။
ခါးသက္သက္ဝယ္ အဆိမ့္အရသာေလးႏွင့္ အရသာခံေသာက္ရသည့္ က်ဆိမ့္ကို အရသာခံေသာက္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ့္လက္သည္ တုန္႕ခနဲ ျဖစ္သြားေခ်သည္။ ၾကားေနရသည့္ စကားတို႕ကို အေသအခ်ာၾကားရန္ အာရံုစူးစိုက္ရင္း နားေထာင္လိုက္မိ၏။ ဘာ့လို႕ဆို မိန္းမ၏ အေမ့ထံမွ အေမြရေသာ အိမ္ေလးကို နာမည္မေျပာင္းရေသးဘူး မဟုတ္လား။ သိသင့္သိထုိက္တာေလးေတြ သိရႏိုင္သည္ဟူသည့္အေတြးႏွင့္ နားစြင့္မိျခင္းပင္။
Tuesday, 18 December 2012
..ေပ်ာ္ပါေစ...
စိတ္တစ္ခုလံုး ႏြမ္းလ်မွိန္ေဖ်ာ့
သူမသိတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႕ ငိုေနမိတယ္
သူမသိတဲ့
ေနရာတစ္ခုမွာ
သူမလာခ်င္တဲ့
သူမသိတဲ့ အလြမ္းေတြနဲ႕
ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႕ ငိုေနမိတယ္
သူမသိတဲ့
ေနရာတစ္ခုမွာ
သူမလာခ်င္တဲ့
Monday, 17 December 2012
သိေပမယ့္လည္းေလ.....
မေသခ်ာတဲ့ အမွန္တရားအတြက္
ေရေရရာရာ အမွားမ်ားစြာနဲ႕ သက္ေသျပၾကတယ္
သက္ေသေတြရဲ႕ မွားျခင္းမ်ားစြာဟာ
အမွန္တရားအတြက္ ၾကိဳးမိန္႕ပဲ
ေရေရရာရာ အမွားမ်ားစြာနဲ႕ သက္ေသျပၾကတယ္
သက္ေသေတြရဲ႕ မွားျခင္းမ်ားစြာဟာ
အမွန္တရားအတြက္ ၾကိဳးမိန္႕ပဲ
Sunday, 16 December 2012
Saturday, 15 December 2012
ခံုတန္းေလးသို႕ အမွာစကား
ျမင္ေနရတဲ့ ျမက္ခင္းေတြဟာ
အရင္လို မစိမ္းျမေတာ့ဘူး
ေတြ႕ေနရတဲ့ ကန္ေရေတြဟာ
အရင္လို မၾကည္လင္ေတာ့ဘူး
တိုက္ခတ္တဲ့ ေလညင္းေတြဟာ
အရင္လို မေအးျမေတာ့ဘူး။
Thursday, 13 December 2012
ႏွစ္သိမ့္တဲ့ ည
ည
တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႕
ေဝဒနာကို အလင္းေပးေနတယ္
ေရွာင္လြဲဖို႕ မၾကိဳးစားနဲ႕..တဲ့
ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္ အလြမ္းကို လက္ကမ္းၾကိဳေနခဲ့ရတယ္။
တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ႕
ေဝဒနာကို အလင္းေပးေနတယ္
ေရွာင္လြဲဖို႕ မၾကိဳးစားနဲ႕..တဲ့
ဒီလိုနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္ အလြမ္းကို လက္ကမ္းၾကိဳေနခဲ့ရတယ္။
Wednesday, 12 December 2012
သူ႕ေၾကာင့္
ခ်စ္ျခင္းအသေခ်ၤ လင္းလက္ေစဟု
ရွင္ေတာ္ဘုရားထံ ဆုမပန္လည္း
သူ႕ေၾကာင့္ျပည့္ခဲ့သည္္။
အလြမ္းအသေခ်ၤ ေဝပါရေစဟု
ရွင္ေတာ္ဘုရားထံဆုမပန္လည္း
သူ႕ေၾကာင့္ ျပည့္ခဲ့ျပီ။
အမုန္းအသေခ်ၤ ေခၽြပါရေစဟု
ရွင္ေတာ္ဘုရားထံ ဆုမပန္လည္း
သူ႕ေၾကာင့္ ျပည့္လိုက္ျပီ။
ရွင္ေတာ္ဘုရားထံ ဆုမပန္လည္း
သူ႕ေၾကာင့္ျပည့္ခဲ့သည္္။
အလြမ္းအသေခ်ၤ ေဝပါရေစဟု
ရွင္ေတာ္ဘုရားထံဆုမပန္လည္း
သူ႕ေၾကာင့္ ျပည့္ခဲ့ျပီ။
အမုန္းအသေခ်ၤ ေခၽြပါရေစဟု
ရွင္ေတာ္ဘုရားထံ ဆုမပန္လည္း
သူ႕ေၾကာင့္ ျပည့္လိုက္ျပီ။
Tuesday, 11 December 2012
က်ဳပ္...ဘယ္သူလဲ
ကၽြန္ေတာ့္မွာ
ပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို႕ ဘာမွမရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကေန
ဇြတ္အတင္းထြက္သြားေနၾကတာကေတာ့ အခ်ိန္ေတြပဲ။ ဟုတ္တယ္။ ျပန္သိမ္းလို႕မရတဲ့
အခ်ိန္ေတြ။ တခ်ိဳ႕ေတြက သူတို႕ရဲ႕ ဘဝဟာ အခ်ိန္နဲ႕အမွ် တန္ဖိုးရွိေနတယ္တဲ့။
အခ်ိန္ဟာ ေငြပဲတဲ့။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ တန္ဖိုးအရွိဆံုးဟာ အခ်ိန္ပဲတဲ့။ ဘဝကို
တန္ဖိုးရွိေစဖို႕ ျပီးဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြအတြက္ ေနာင္တ မရပဲနဲ႕
လက္ရွိအခ်ိန္ေတြမွာ အက်ိဳးရွိရွိအသံုးခ်ရမွာ တဲ့။ အဲ့ဒီလို ဒႆနေတြကို
ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္လို ဗလာျဖစ္ေနတဲ့ ဘဝအတြက္ေတာ့
အခ်ိန္ဟာ အပိုတစ္ခုလိုျဖစ္ေနတယ္။ အခ်ိန္ဟာ အသံုးမက်တဲ့ဘဝအတြက္
ပိုလြန္းေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တန္ဖိုးမဲ့တဲ့ဘဝအတြက္ ရတဲ့အခ်ိန္ေတြကို
တျခားတန္ဖိုးရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို ေဝမွ်ခြင့္ေပးရရင္ အရမ္းေကာင္းမွာပဲ။
ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္ဟာ တန္ဖိုးအရွိဆံုးအရာတစ္ခုကို ဘဝမွာ ျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးတယ္
ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕ ေသေပ်ာ္ပါတယ္။ ေသခ်ာပါတယ္။ ကၽြႏ္ေတာ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီး
ေသဝံ႕ပါတယ္။
