(-)
မိသားစုဟာ
မိသားစုျဖစ္ဖို႕ တကူးတကၾကိဳးစားေနရတဲ့အခါ အဆီအေငၚမတည့္မႈေတြဟာ
မ်က္ႏွာလႊဲေနလို႕မရေအာင္ အစီအရီ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့။ မိသားစု ဟာ ေႏြးေထြးမႈနဲ႕
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၊ နားလည္မႈေတြ ေပါင္းစည္းသတဲ့။ ေျပာသံၾကားဖူးတယ္။ ကိုယ္ပါဝင္တဲ့
မိသားစုကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ ေအးခဲေနတဲ့ အိပ္မက္တစ္ခု။ ကိုယ္တည္ေဆာက္မယ့္ မိသားစုကို
နားလည္မႈေတြ လိႈင္လိႈင္သံုးျပီး ေႏြးေထြးမႈေတြ၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြနဲ႕
ျပည့္သွ်ံေနေစဖို႕ ပံုေသနည္းထုတ္ဖို႕ၾကိဳးစားခဲ့ဖူးရဲ႕။ ဒါေပမယ့္လည္း ေအးခဲေနတဲ့
အိပ္မက္ကမၻာက ရွင္သန္လာသူအဖို႕ ေႏြးေထြးမႈကို ကိုယ္တုိင္မခံစားဖူးတဲ့အခါ
သူမ်ားေပးလာရက္နဲ႕ လက္ခံဖို႕ ေၾကာက္ခဲ့မိတယ္။
မေန႕က၊ဟိုးတစ္ေန႕က၊ဟိုးတစ္ျမန္ႏွစ္က
အတိတ္ကမိသားစု ဘဝေတြမွာ ကိုယ္ဟာ အေရာင္မဲ့ပန္းတစ္ပြင့္။ အဆင္းလွေအာင္လည္း
ေႏြးေထြးျခင္းမခံရဘူး။ ကိုယ္ဟာ သက္မဲ့ပန္းေျခာက္တစ္ပြင့္လိုပဲ မိသားစုရဲ႕ အေမ့ခံ
ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒါဟာကိုယ့္ဘဝရဲ႕ ၾကံဳခဲ့ေသာ၊ ၾကံဳေနဆဲ၊ ၾကံဳေနျမဲ ပံုရိပ္တစ္ခု။
ထူထပ္အံု႕မိႈင္းေနတဲ့
မိုးသားေတြကို စိုက္ၾကည့္ရင္း အေမ၊ အေမ။ အေမ့ကို ကၽြန္ေတာ္မုနး္တယ္။
မုန္းတယ္။ မုန္းတယ္။ လို႕ ဟိုးေကာင္းကင္ထိ ေရာက္ေအာင္ စူးစူးရဲရဲေအာ္ပစ္တယ္။
မၾကားဘူး။ ကိုယ့္ႏွလံုးသားက မၾကားဘူး။ ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ပဲ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕
အေမ့အေပၚနားလည္ေပးလိုက္တယ္။ ကိုယ့္စိတ္တစ္ခုလံုးဟာ ေရေသ။ စီးေနတဲ့
အေၾကာင္းတရားေတြဟာ ပိတ္မိသြားတဲ့ ေရေသအိုင္။
